میراث ژنتیکی مشترک ایرانیان؛ بنیانی برای دموکراسی و وحدت

مطالعات ژنتیکی نشان می‌دهد که ایرانیان، با وجود تفاوت‌های زبانی و منطقه‌ای، از تداوم نیاکانی عمیقی برخوردارند که ریشه در فلات ایران دارد. تغییر زبان‌ها بدون دگرگونی عمده جمعیتی رخ داده است و همه گروه‌های اصلی ایرانی به یک خانواده ژنتیکی مشترک تعلق دارند. این یگانگی، پشتیبان هویتی ملی استوار بر دموکراسی و شمول‌پذیری است؛ جایی که گوناگونی، عامل قدرت است نه تفرقه.