در پی انتشار گزارشهایی در رسانهها مبنی بر اینکه پیکر مومیاییشدهای که روز دوشنبه ۲۳ آوریل ۲۰۱۸ در تهران پیدا شد ممکن است متعلق به بنیانگذار دودمان پهلوی، اعلیحضرت رضا شاه پهلوی، باشد، نامهای به آدری آزوله، مدیرکل یونسکو، نوشتم.
میتوانید نامه را نیز دانلود کنید: [pdf]
عالیجناب آدری آزوله،
به عنوان مدیرکل یونسکو، شما از اهمیت میراث فرهنگی آگاه هستید. همچنین به عنوان عضوی از خانواده سازمان ملل متحد، از اهمیت حیاتی کرامت خدشهناپذیر و ارزش انسان آگاهی دارید.
از همین رو این نامه را به عالیجناب مینویسم.
روز دوشنبه ۲۳ آوریل ۲۰۱۸، رسانههای جمهوری اسلامی ایران اعلام کردند که پیکری مومیاییشده در «شهر ری»، در جنوب تهران، کشف شده است. تصاویر این پیکر در رسانهها منتشر شد. مقامهای ایرانی و همچنین ایرانیان خارج از کشور اعلام کردهاند که این پیکر ممکن است متعلق به بنیانگذار دودمان پهلوی، اعلیحضرت رضا شاه پهلوی، باشد که بین سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۱ بر ایران حکومت کرد.
رضا شاه پهلوی در سال ۱۹۴۴ در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی درگذشت. چند سال بعد پیکر او به ایران منتقل و در آرامگاه نهاییاش در «شهر ری» به خاک سپرده شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ و سرنگونی اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی، انقلابیون به رهبری روحانیون به آرامگاه رضا شاه پهلوی حمله کردند و آن را ویران کردند. با این حال، پیکر رضا شاه هرگز پیدا نشد. جمهوری اسلامی تازهتأسیس ادعا کرد که خانواده پهلوی هنگام ترک ایران پیکر را با خود بردهاند. این ادعا بارها از سوی شهبانو فرح پهلوی و نیز فرزند شاه فقید، رضا پهلوی، رد شده است. آنان گفتهاند پیکر رضا شاه هرگز منتقل نشده و همچنان در «شهر ری»، محل دفن او، قرار دارد.
از این رو گمان میرود پیکر مومیاییشدهای که در تهران پیدا شده متعلق به رضا شاه پهلوی باشد.
با توجه به سابقه جمهوری اسلامی ایران در نقض حقوق بشر و حمله پیشین به آرامگاه رضا شاه، نگرانی گستردهای در میان ایرانیان وجود دارد که این پیکر ممکن است آسیب ببیند، ربوده شود یا به شیوهای دیگر مورد بیاحترامی قرار گیرد.
در حقیقت نباید تفاوتی داشته باشد که این پیکر متعلق به رضا شاه پهلوی فقید است یا انسان دیگری. اگر نه در زندگی، دستکم در مرگ همه ما برابریم. هر پیکری، فارغ از اینکه متعلق به چه کسی است، باید با احترام رفتار شود. افزون بر این، پیکری مومیاییشده، صرفنظر از منشأ آن، باید بخشی از میراث فرهنگی کشور تلقی شود.
با این نامه کوتاه، فروتنانه از شما میخواهم مداخله کنید و بر نحوه برخورد با این پیکر مومیاییشده نظارت داشته باشید و حقیقت را درباره هویت آن روشن کنید، زیرا سابقه جمهوری اسلامی ایران اعتماد به مقامهای آن را ناممکن ساخته است.
با احترام،
Ardavan Khoshnood, PhD