۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، میدان استورتوریِت، مالمو، سوئد
هممیهنان گرامی،
امروز در اینجا گرد هم آمدهایم تا احترام و سپاس خود را نسبت به دو چهرهٔ برجسته در تاریخ ایران ابراز کنیم. مایهٔ افتخار ماست که یاد دو پادشاه بزرگمان، اعلیحضرت رضا شاه بزرگ و اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی، را گرامی بداریم.
رضا شاه بزرگ یکی از برجستهترین شخصیتهای تاریخ ایران است. او با رهبری کمنظیر و شجاعانهٔ خود نهتنها با مهمترین چالشهای تاریخی روبهرو شد، بلکه عمیقاً به تحقق آرمانهای بلند خود باور داشت. در دوران پادشاهی او، اصلاحات گستردهای در ایران آغاز شد. برنامههای وسیع نوسازی به اجرا درآمد که برای نخستین بار به توسعهٔ زیرساختهای صنعتی و تجاری کشور انجامید. او همچنین در گسترش راهآهن، بهبود آموزش و ایجاد ارتشی مدرن نقش مهمی داشت.
پس از او، پسرش، اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی، همان مسیر را ادامه داد. با توجه به تحولات جهانی، او تغییرات مهمی در سیاست خارجی و داخلی پدید آورد. «انقلاب سفید» او نقشی تعیینکننده در توسعهٔ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایران داشت. یکی از برجستهترین اقدامات، اعطای آزادی به زنان ایران بود.
برای ما افتخاری است که این رهبران بزرگ را به یاد آوریم؛ کسانی که اثری ماندگار در تاریخ ایران بر جای گذاشتند و راه پیشرفت و شکوفایی کشور را هموار کردند. بیایید میراث آنان را پاس بداریم و برای آیندهای روشنتر برای ایران بکوشیم.
«زن، زندگی، آزادی» صرفاً یک شعار نبود؛ در دوران پادشاهی این دو پادشاه بزرگ، برای مردم ما یک واقعیت بود. در بیش از ۵۰ سال، ایران از کشوری فقیر و زنستیز به یکی از مدرنترین و از نظر اقتصادی موفقترین کشورهای جهان بدل شد. بیایید یاد آنان را گرامی بداریم و به آنچه برای ایران به انجام رساندند افتخار کنیم. این ادای احترام یادآور تلاشهای عظیم آنان برای ساختن ایرانی بهتر است.
در چنین روزی، ۴۳ سال پیش، شاهنشاه ایران، محمدرضا شاه پهلوی، ساعت ۹:۴۵ صبح در قاهرهٔ مصر درگذشت. شاهنشاه محبوب ما دو نفس کوتاه کشید و سپس آخرین نفس عمیق خود را برآورد. و همهچیز همینگونه پایان یافت. شهبانو از زیر بالش او کیسهٔ کوچکی از خاک ایران، سرزمینی که اعلیحضرت ۳۷ سال بر آن فرمان رانده بود، بیرون آورد و در دستش گذاشت. شاهنشاه ما رفته بود. امروز، ۴۳ سال بعد، ایرانیان در سراسر کشور فریاد میزنند: «شاهنشاه، روحت شاد.»