تهدید فزاینده جمهوری اسلامی ایران علیه اروپا

خشونت‌های فرامرزی جمهوری اسلامی بخشی ساختاری از سیاست دولتی آن است که از طریق شبکه‌ای هماهنگ از نهادهای اطلاعاتی، پوشش‌های دیپلماتیک، نیروهای نیابتی و واسطه‌های جنایی اجرا می‌شود. این سازوکار که در دکترین انقلابی ریشه دارد و توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شاخه برون‌مرزی آن، نیروی قدس، عملیاتی شده، طی دهه‌ها زمینه‌ساز ترور، بمب‌گذاری و اقدامات ارعاب در خارج از کشور بوده است. خیزش ۲۰۲۵–۲۰۲۶ ایران و سرکوب گسترده داخلی، همراه با مطالبات آشکار برای تغییر رژیم تحت رهبری شاهزاده رضا پهلوی، برداشت حاکمیت از یک تهدید وجودی را تشدید کرده و به افزایش سرکوب فراملی در اروپا انجامیده است. شواهد اخیر نشان‌دهنده گرایش به تاکتیک‌های «منطقه خاکستری»، از جمله استفاده هدفمند از شبکه‌های تبهکاری اروپایی و عملیات نفوذ و تخریب اعتباری است. این مطالعه نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی چگونه تروریسم، جرایم سازمان‌یافته و دیپلماسی قهری را به‌صورت راهبردی درهم می‌آمیزد تا بسیج دیاسپورا را مهار کند، و نتیجه می‌گیرد که اروپا با کارزاری نظام‌مند مواجه است، نه با حوادثی پراکنده.